Weles

Perfekcja

Węże są okryte złą sławą i prawie każdy człowiek panicznie boi się tych pięknych zwierząt i nie ulega wątpliwości, że prymarny strach przed wężami jest wzmacniany czynnikiem religijnym. Zwłaszcza wyznania judaistyczne, utożsamiają węże z siłami nieczystymi i szatanem, aczkolwiek w antycznych religiach, żmije były uosobieniem przyjaznego ludziom bóstwa i wśród wierzeń Słowian, bóg Żmij odgrywał znaczącą rolę.

Przyjmuje się powszechnie, że Żmij to zoomorficzna postać boga zaświatów Welesa. Teza ta jest umotywowana przekazami, wedle których Żmij pełnił funkcję strażnika wejścia do Wyraju, podziemnej krainy Nawii. Natomiast w starożytnym Egipcie, symbolem władzy boskiej oraz królewskiej był święty wąż Ureusz i przedstawiano go jako kobrę w pozycji atakującej. Wizerunek świętego węża często zdobił nakrycia głów Egipskich faraonów. W bogatym panteonie Greckich bóstw, mamy zaś Hermesa i jego atrybutem jest symboliczna laska (kaduceusz), zwieńczona dwoma splecionymi w spiralę wężami, które pochylają ku sobie łby i symbolizują równowagę sił oraz mądrość.

Przypuszczam że mitologiczny kontekst węży, skrystalizował się za sprawą fenomenu linienia, czyli zrzucania kilka razy w roku starej i zużytej skóry, co antyczni Grecy odebrali za znak odnowy, długowieczności, a nawet nieśmiertelności i odtąd wąż jest symbolem medycyny, w formie laski Eskulapa. Blisko spokrewniony z konceptem nieśmiertelnego węża, jest legenda odnośnie powstającego z popiołów, ognistego ptaka Feniksa.

Na pierwszy rzut oka, węże wydają się bezradne, bo nie posiadają kończyn, ale przyroda wyposażyła mniejsze gatunki węży, w doskonałe narzędzie obrony i ataku w śmiertelny jad i mankament z poruszaniem się, został wężom wspaniale zrekompensowany. Te dwie sprzeczności leżą moim zdaniem u podstaw lęku i podziwu w stosunku do węży, albowiem pełzające i spokojne zwierzę, jednym błyskawicznym ukąszeniem potrafi zabić człowieka w kilkanaście sekund. Jadowite węże zadają wrogom cichą śmierć i proces połykania ofiary, przebiega bez przelewu krwi i ten estetyczny aspekt pokarmowy jadowitych węży, również przypadł do gustu ludziom, bowiem rozdzieranie upolowanej ofiary na strzępy, przez drapieżne ssaki bądź ptaki nie jest przyjemnym widowiskiem i budzi wstręt.

Poniższy film przedstawia walkę godową dwóch samców z gatunku Czarnej mamby, o względy samicy, która prawdopodobnie obserwuje potyczkę z pobliskich zarośli. Czarne mamby są jednym z najbardziej jadowitych węży na świecie i określenie gatunkowe, odnosi się do czarnej barwy wnętrza pyska. Czarne mamby zaliczają się do większych węży jadowitych i przeciętna długość ciała wynosi 2,5 metra, ale zanotowano okazy 4,5 metrowe, ponadto są dość agresywne i potrafią poruszać się z szybkością do 20 km/h.

Węże jadowite unikają kontaktu z człowiekiem i wyjątkiem są oczywiście pozbawione gruczołów jadowych, węże z gatunku dusicieli tj. pytony lub anakondy, które sporadycznie w dżungli amazońskiej lub południowo azjatyckiej, schwytają człowieka w swoje żelazne objęcia i w całości go połkną.

 

 

 

 

Reklamy

Kalendarz Sławiańszczyzny

Pozwolę sobie zaprezentować Kalendarz Sławiańszczyzny opracowany przez Waldemara Pastuszkę z Polonocentryzmu.

http://polonocentryzm.pl/

logo

Najważniejsze daty świąt i celebry:

31.12/01.01 – Święto boganta Swarożyca, czyli naszego układu słonecznego i powitanie Nowego Roku, bo symbol Swarożyca to obracający się krzyż w kole, znamionuje to święto czas i coraz dłuższy dzień. Więc radość ze Słońca, zbudzenia się energii Swarożyca.
Swarożyc to najważniejszy bogant – symbol ognia, Słońca, energii, kult niezniszczalnej siły.
Kończymy ten okres w dniu 6 stycznia przebierankami, wyśmiewaniem arystokracji, błękitnej krwi, postaci biblijnych i królów.
8 marca – Dzień Kobiet. Święto bogantki Zory symbolizującej piękno i energię ludzką.
21 marca – Topienie marzanny, czyli całego zimowego zła, na wsiach przywitanie roli, początek symboliczny prac polowych. Złożenie szacunku Matce Ziemi i Słońcu.
15 i 16 kwietnia – Święto Wody, jako daru życia i czynnika oczyszczającego, na przywitanie wiosny i budzenie się życia w przyrodzie: dyngusy, kraszanki, palmy, bazie, etc. Pokropienie życiodajną wodą dobytku a także ziemi na dobry plon. Święto związane z bogantem Welesem.
1 maja – Święto pracy: imprezy, np. prezentacje inwentyki młodzieżowej i niezinstytucjonalizowanej. Także Święto Łysej Góry, starodawnej stolicy Chrobacji, czyli święto energii ukrytych.
2 maja – Dzień Kwiecia, zakochanych i dobrego uczynku. Wystawy bukietów, itp.
1 czerwca – Dzień Dziecka
21 czerwca – Kupała, czyli wianki, ogniska, łączenie się żywiołów: Wiatru, Ziemi, Ognia, Wody oraz ludzkich namiętności. Święto miłości związane z bogantką Zorą.
15 lipca – Święto Wojska Polskiego z datą upamiętniającą zwycięstwo Polaków i sił słowiańskich nad Zakonem Krzyżackim
22 lipca – Święto Narodowe z symbolem rocznicy wygłoszenia Manifestu PKWN.
15 i 22 lipca to święta Peruna – boganta gromu, siły i sprawiedliwości; patrona wojowników broniących Sławii.
15 sierpnia: dożynki i festyny uświetniające Mokosz – Matkę Ziemię Brzemienną, bogantkę ziemi ciężarnej w owocowaniu, wcześniej była czczona przed matką boską żniwną.
1 września – Dzień nauki i edukacji: wystawy edukacyjne, zwiedzanie bezpłatne muzeów.
1 października – Dzień techniki zorganizowanej: pokazy patentów, niekonwencjonalne napędy i projekty usprawniające życie.
31 października – Dzień zmarłych i bohaterów. Święto Welesa jako boganta wyraju, zaświatów, dusz zmarłych i walki na śmierć i życie.
5 grudnia – Święto Skarbka, pana i strażnika skarbów Ziemi i podziemnych kruszców, patrona i opiekuna górników. Czas dawania prezentów, oraz święto górnictwa. Dzięki niemu ze skarbów polskiej ziemi Pierwsza Gwiazdka przynosi prezenty w święto Wyjarek.
24 grudnia rozpoczyna się dwutygodniowy okres Godów, zwanych Wyjarki. Dawna wigilia, wraz z pierwszą gwiazdką symbolem Wielkiego Wybuchu czcimy Światoroda – Boga stworzyciela wszechświata, i moment powstania Kosmosu. Zapalamy zimne ognie, wystrzeliwujemy korek szampana można polewać ziemię (nawet w doniczce), jakieś niewielkie fajerwerki. Rodzina ludzka to cały świat, dzielimy się potrawami i posiłkiem z naturą zwierzętami, śpiewamy przy stole przyśpiewki dotyczące zdarzenia.
Poza tym tradycyjne przyjęte: Dzień Matki, Ojca, itp.
Dni wolne od pracy: Nowy Rok, Święto Wody (2 dni), Święto Maja, Dzień Kwiecia, Kupała, Święto Wojska Polskiego, Święto Narodowe, Mokosz, Dzień zmarłych i bohaterów, Gody (24 i 25 grudnia).

tumblr_mi4j9wEvRe1qcwmkyo1_1280