Perfekcja

Węże są okryte złą sławą i prawie każdy człowiek panicznie boi się tych pięknych zwierząt i nie ulega wątpliwości, że prymarny strach przed wężami jest wzmacniany czynnikiem religijnym. Zwłaszcza wyznania judaistyczne, utożsamiają węże z siłami nieczystymi i szatanem, aczkolwiek w antycznych religiach, żmije były uosobieniem przyjaznego ludziom bóstwa i wśród wierzeń Słowian, bóg Żmij odgrywał znaczącą rolę.

Przyjmuje się powszechnie, że Żmij to zoomorficzna postać boga zaświatów Welesa. Teza ta jest umotywowana przekazami, wedle których Żmij pełnił funkcję strażnika wejścia do Wyraju, podziemnej krainy Nawii. Natomiast w starożytnym Egipcie, symbolem władzy boskiej oraz królewskiej był święty wąż Ureusz i przedstawiano go jako kobrę w pozycji atakującej. Wizerunek świętego węża często zdobił nakrycia głów Egipskich faraonów. W bogatym panteonie Greckich bóstw, mamy zaś Hermesa i jego atrybutem jest symboliczna laska (kaduceusz), zwieńczona dwoma splecionymi w spiralę wężami, które pochylają ku sobie łby i symbolizują równowagę sił oraz mądrość.

Przypuszczam że mitologiczny kontekst węży, skrystalizował się za sprawą fenomenu linienia, czyli zrzucania kilka razy w roku starej i zużytej skóry, co antyczni Grecy odebrali za znak odnowy, długowieczności, a nawet nieśmiertelności i odtąd wąż jest symbolem medycyny, w formie laski Eskulapa. Blisko spokrewniony z konceptem nieśmiertelnego węża, jest legenda odnośnie powstającego z popiołów, ognistego ptaka Feniksa.

Na pierwszy rzut oka, węże wydają się bezradne, bo nie posiadają kończyn, ale przyroda wyposażyła mniejsze gatunki węży, w doskonałe narzędzie obrony i ataku w śmiertelny jad i mankament z poruszaniem się, został wężom wspaniale zrekompensowany. Te dwie sprzeczności leżą moim zdaniem u podstaw lęku i podziwu w stosunku do węży, albowiem pełzające i spokojne zwierzę, jednym błyskawicznym ukąszeniem potrafi zabić człowieka w kilkanaście sekund. Jadowite węże zadają wrogom cichą śmierć i proces połykania ofiary, przebiega bez przelewu krwi i ten estetyczny aspekt pokarmowy jadowitych węży, również przypadł do gustu ludziom, bowiem rozdzieranie upolowanej ofiary na strzępy, przez drapieżne ssaki bądź ptaki nie jest przyjemnym widowiskiem i budzi wstręt.

Poniższy film przedstawia walkę godową dwóch samców z gatunku Czarnej mamby, o względy samicy, która prawdopodobnie obserwuje potyczkę z pobliskich zarośli. Czarne mamby są jednym z najbardziej jadowitych węży na świecie i określenie gatunkowe, odnosi się do czarnej barwy wnętrza pyska. Czarne mamby zaliczają się do większych węży jadowitych i przeciętna długość ciała wynosi 2,5 metra, ale zanotowano okazy 4,5 metrowe, ponadto są dość agresywne i potrafią poruszać się z szybkością do 20 km/h.

Węże jadowite unikają kontaktu z człowiekiem i wyjątkiem są oczywiście pozbawione gruczołów jadowych, węże z gatunku dusicieli tj. pytony lub anakondy, które sporadycznie w dżungli amazońskiej lub południowo azjatyckiej, schwytają człowieka w swoje żelazne objęcia i w całości go połkną.

 

 

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s